قربانت بروم

سلام علیکم

سلام به آن روی پر خنده و آن نشاط دیده بیننده !

خبری از شما به ما رسیده است که گویا تغییر عقیده داده اید و ا زجلوس بر صندلی تان منصرف شده اید

قربانت شوم ؛

شاید باور حضرتتان نشود از سه سال و نیم پیش که به قهر اتاق تان را ترک کردید و رفتید زیر باران تا به امروز فدوی نگذاشته ام احدی به کرسی خاصه تان نزدیک شود چه رسد که اسائه ادب شود و ماتحت بر یادگار حضرتتان گذارد .

در این مدت که نبودید اتفاقات جدید افتاده است ، یادتان باشد می خواستیم آبگرمکنی تهیه کنیم و از طبقات ، بالا بیاوریم تا مواضع جبهه خودی ، در مواقع خاص یخ نکند و شما مرتبا با اشاره تلویحی به سیبیل کلفت نگهبان درب ورودی می فرمودید « بهتر است تنش ایجاد نکنید ، لاجرم یارو اگر ببیند بالا بردن اشیاء گنده به دیوارها صدمه می زند از حمل جلوگیری خواهد نمود . همان آب یخ برای انجام این فقره امورات مناسب تر است به ویژه برای ما که به به سیاست های انقباضی اعتقاد راسخ داریم »

دورت بگردم ؛

در این مدت که آفتاب چهره تان در پس ابرها پنهان بود مهندس – همین جوانک جانشین نمای شما – یک آبگرمکن دیواری به دیوار الصاق نموده که اسباب رضایت اهل ظاهر و انبساط مواضع و خواطر را فراهم نموده است .

ایشان – مهندس- یک روز بی عنایت به سیبیل و حتی خود « یارو» ، بسته تنش زا را به دست گرفته راسا بالا آورده و بعد با صدای دریل و تق و توق چکش و میخ آنرا نقش دیوار نمود .

ای نور دیده !

« یارو»  حالا سیبیلش را زده و مواضع دوستان و دشمنان منبسط گشته و دیگر کسی حتی به این فکر نمی کند این شیء زاید دیواری چه قدر از حجم دفتر را پر کرده و فضای عمومی کارکنان را تحدید نموده است ...

خاطر مبارک تان مکدر نشود .

این جوانک – مهندس – حتی نیاز ندارد تا کسی از جلوس و اجلاسش بر کرسی حضرت والا مانع گردد دور از جان ،  ایشان شما را جزء خویشاوندان سببی آدم ابوالبشر هم حساب نمی کند عوامفریبانه دائما روی پا ایستاده به اتاق ها سر می زند و به اصطلاح کار می کند . اصلا این نو- واردان را چه به این که بر کرسی ریاست تکیه زده و چونان وجود اقدست نظریات نوین قرون 18 و 19فرنگ را تجزیه و تحلیل نمایند و راه حل برای این بدهند  که آدم های متمدن چه گونه زبان یکدیگر را حالی شان شود ، همان بهتر که اینان به جای زبان دائم دست و پایشان متحرک باشد .

عزیزا ...

این سه و نیم سال را به امید مراجعت مجددتان طی کردیم باور کنید فدوی به شخصه حتی یک بار هم از آب گرم و حتی ولرم استفاده نکرده ام و به شما و موضع منقبضتان پای بند بوده ام این هزار و اندی روز – نه ،  این هزار و اندی شب تار را -  را به امید آنکه  اعلام فرمایید قصد مراجعت مجدد به دفتر و جلوس بر محل خاصه تان ، بل بر سر ما را دارید گذراندم تا این که ماهی پیش تر اعلام فرمودید چنین اراده فرموده اید لیک نمی دانم چه کسی به شما گفت دست و بازوی شما را قوت کندن آن آب گرمکن از دیفال نباشد و منصرفتان نمود ؟

بین خودمان باشد .، حقیر به کسی از ضعف ماهیجه همایونی چیزی نگفته ام هر کس هم که علت کنار رفتن تان را پرسیده گفته ام ایشان اخلاقی ترین کار ممکن در مواجهه با یاران سست پیمان منبسط الموضع را انجام داده اند .